الفيض الكاشاني

172

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

آرى آنچه در اختيار بنده مىباشد اين است كه با بريدن از جاذبه‌هاى دنيا دل را در معرض اين جذبهء رحمانى قرار دهد ، چه كسى كه مجذوب اسفل سافلين است نمىتواند مجذوب اعلا عليّين باشد ؛ و آن كه به دنيا حريص است مجذوب دنياست . پيامبر خدا ( ص ) در اين گفتار كه فرموده است : « خدا را در ايّام روزگارتان بخششهايى است خودتان را در معرض آنها قرار دهيد » ، « 95 » قطع علايق و جاذبه‌هاى دنيوى را اراده كرده است ، زيرا اين عطاها و جذبه‌ها اسبابى آسمانى دارد چنان كه خداوند فرموده است : وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ . « 96 » و اين برترين نوع روزى است . امور آسمانى دور از ديد ماست و معلوم نيست در چه زمان اسباب اين روزى را براى ما ميسّر مىكند ، و ما را جز اين تكليفى نيست كه محلّ را خالى و آماده كنيم و در انتظار نزول رحمت و رسيدن موعد وعده باشيم ، همچون كسى كه زمين را اصلاح و از خس و خاشاك پاك كند و در آن تخم بپاشد و مىداند كه همهء اينها زمانى سودآور است كه باران ببارد ، و نمىداند خداوند ريزش باران را در چه موقع مقدّر كرده است جز اين كه او به فضل و رحمت خداوند اعتماد دارد و مطمئن است كه هيچ سالى بدون باران نيست ، همچنين هيچ سال و ماه و روزى نيست كه از جذبه‌اى از جذبات الهى و نفحه‌اى از نفحات او خالى باشد . از اين رو بر بنده است كه سرزمين دلش را از خس و خاشاك شهوات پاك كند و در آن تخم ارادت و اخلاص بپاشد ، و آن را در معرض وزش بادهاى رحمت الهى قرار دهد ، همانطور كه در ايّام بهار و ظهور ابرها انتظار ريزش باران زيادتر است در اوقات شريف و به هنگام اجتماع فكر و مساعد بودن در انتظار وزش اين نفحات و نسيمهاى رحمت بيشتر و قويتر مىباشد مانند روز عرفه و روز آدينه و روزهاى ماه رمضان ، زيرا مقاصد و انفاس به حكم آنچه خداوند مقدّر كرده اسباب نزول رحمت اويند تا آن جا كه در اوقات استسقا بر اثر آن باران فرود مىآيد و اين امر با ريزش باران مكاشفات و لطايف معارف از خزاين ملكوت بيشتر مناسبت دارد تا ريزش قطره‌هاى باران و كشيدن ابرها از كوهها و درياها ، زيرا احوال و مكاشفات در دل تو حاضرند ، و تنها به سبب آن كه به علايق و شهوات خود سرگرم و مشغولى همينها ميان تو و آنها حايل شده‌اند ، از

--> ( 95 ) الاوسط و الكبير طبرانى از حديث محمّد بن مسلم و انس ، مجمع الزوائد 10 / 231 ، و پيش از اين ذكر شده است . ( 96 ) زاريات / 22 : روزى شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مىشود .